Westerse mythes, dogma’s en mantra’s ontkracht. Tijd voor nieuwe ideeën die wel werken.

In het westen doen wij net of we heel erg verlicht zijn en het veel beter weten dan niet westerse opvattingen. Dat we alles binnen de wetenschap oplossen met de laatste wetenschappelijke bevindingen. De westerse realiteit blijkt heel anders uit te pakken. De laatste 100 jaar zijn we meer dan ooit gaan geloven in westerse dogma’s, geloven in de heilige graal van economische groei, vrijheid beleven we heel selectief: het westen weet wat goed voor u is, namelijk het mantra van vrijhandel en individualisme. Vanaf de jaren ’80 heeft het neoliberale mantra de westerse samenleving volledig gedomineerd. Markt, kapitaal en winstmaximalisatie hebben de verzuilde samenleving en het heilige geloof in de waarheid van religies vervangen. We leven in het westen in een kapitalistische postmodernistische samenleving gebaseerd op oneindige economische groei, massaconsumptie en massa productie. Schaalvergroting en kostenreductie zijn jarenlang de norm geweest. Alles wordt gereduceerd tot een economisch product (economisme). Mensen zijn consumenten of cliënten. Waarden zijn vervangen door marketing. Je bent wat je koopt. Status gaat gepaard met jouw merkvoorkeur. Personal branding is de norm. Als individu ben je een merk en geen persoon of mens. Bedrijven worden gewaardeerd op omzet en winst. Het BNP geeft de status en de kwaliteit van je land weer.

Het is een schijnwereld gebaseerd op dogma’s. In de jaren ’90 en ’00 zijn deze dogma’s op allerlei terreinen gecultiveerd. Het geloof in oneindige economische groei zag je terug in de nieuwe economie, de internetbubbel, de huizenbubbel. Oneindige economische groei was voor iedereen toegankelijk. Iedereen kon onbeperkt geld en krediet lenen, ook als je dat nimmer terug kon betalen. Huizen werden toch altijd wel meer waard, dus je kon onbeperkt bijlenen. Goed voor de economie, goed voor de consument, goed voor de kredietverlener. Er waren geen verliezers. Tot dat de luchtbubbel doorgeprikt werd. In de reële wereld werden woningen meer waard. Mensen gingen wel meer geld uitgeven, maar niet op basis van een stijging van de reële economie, maar op basis van de financiële economie. De arbeidsproductiviteit en de reële waarde stegen in de realiteit niet zo extreem, alleen de bubbels en het het geloof in een stijgende economie. In de realiteit bleven hypotheekhouders en houders van kredieten over met enorme schulden.

In deze uiteenzetting gaat het over dogma’s, mantra’s, opvattingen waarin hele culturen ‘heilig’ in geloven. Dogma’s vind je wereldwijd terug in alle samenlevingen, niet alleen in de westerse economie en samenleving. Binnen de islamitische en andere samenlevingen zullen deze dogma’s ongetwijfeld nog veel sterker aanwezig zijn, met name in de orthodoxe samenlevingen. Een kritische blik en zelfreflectie op de westerse samenleving betekent dan ook niet dat andere culturen niet geloven in dogma’s. Alleen weten de meeste mensen wel dat die dogma’s in islamitische culturen heel sterk aanwezig zijn. We hebben alleen niet zo door dat we dat in westerse culturen ook hebben. Dogma’s en het geloof in mantra’s zijn dan ook zeer menselijke eigenschappen. Het is moeilijk om buiten je eigen mantra’s en opvattingen te denken. Want wij zijn dat zo aangeleerd onze hele westerse cultuur wordt van geboorte tot dood beïnvloed door westerse opvattingen.. Opvoeding en de sociaal-culturele omgeving speelt daarin dan ook een grote rol. Mensen vinden het vaak ook best lastig om naar hun zelf of naar de eigen cultuur te kijken. Het is makkelijker om naar anderen te wijzen. Het blijven hangen in dogma’s leidt vaak tot een angstige cultuur en conservatisme. Mensen zijn van nature uit conservatief. Nieuwe dingen zijn onzeker en we blijven vasthouden aan wat we gewend zijn. Vanaf de jaren ’90 zijn we van een vrij liberaal progressieve sfeer overgegaan naar een conservatieve behouden sfeer. De ineenstorting van de economie, het doorprikken van de bubbels en de 9/11 aanslagen hebben daaraan sterk bijgedragen. In Nederland kwam er meer kritiek op Paars (puinhopen van Paars) en kwamen de nationalistische anti-islam bewegingen op (LPF, LN en PVV). Wereldwijd werden de progressief liberale partijen vervangen voor de meer conservatieve partijen (George Bush, Merkel, Cameron). Neoconservatieven kregen steeds meer macht en controle over het politieke en economische systeem. Veiligheidscriteria werden aangescherpt, burgers werden meer gecontroleerd en de economie werd steeds meer geprivatiseerd. Deze privatisering, deregulering en schaalvergroting veranderde van een progressieve vrijheidsovertuiging in de jaren ’90 naar een conservatieve, vrijheidsbeperkende angstpolitieke cultuur in de jaren ’00.

Momenteel zien we nu wel een minderheidsbeweging die ageert tegen deze doorgeschoten privatisering, schaalvergroting en economisme van de maatschappij. Deze onderstroom vindt vooral plaats na de vele zelfverrijkingsschandalen van managers van grote semi-publieke (Vestia, Amarantis, SS Rotterdam) instellingen en de schandalen in de bankensector (Liborrente RABOBANK, bonuscultuur ABN AMRO, vastgoedtak SNS Reaal, nationalisering van bijna alle banken). Ook in de grootschalige voedselindustrie zien we steeds meer mensen die klaar zijn met grote voedselschandalen. Het zijn stuk voor stuk sectoren die heilig geloven in het belang van economische groei ten koste van de maatschappij.

https://decorrespondent.nl/4212/Stiekem-zijn-we-allemaal-communisten-Al-eeuwen-De-hele-dag-door/546342171804-f713cdd7

Het heilige geloof in het mantra economisme en economische groei ten koste van alles zorgt voor een tunnelvisie. Alternatieve ideeen en opvattingen krijgen geen kans. Met deze tunnelvisie los je nooit echte problemen op. Je blijft denken binnen je eigen denkkader. De problemen van marktwerking worden opgelost met marktwerking. Op deze wijze pak je de oorzaken van het probleem niet aan: marktwerking, maar doe je keer op keer aan symptoombestrijding. De negatieve externe effecten van het verkopen van zoveel mogelijk producten los je niet op met het bedenken van zoveel mogelijke nieuwe producten. Je lost ze op door minder producten op de markt te brengen. China werkt aan schonere nieuwe elektriciteitscentrales, maar bouwt elk jaar nog volop nieuwe centrales bij waardoor de CO2 uitstoot onverminderd hoog blijft omdat de economische groei niet mag dalen. Er zijn nauwelijks landen, politieke partijen, bewegingen die pleiten voor minder economische groei. Dat past niet in het westerse mantra. Economische groei blijft de heilige graal. Het dogma: economische groei is goed voor iedereen blijft het ultieme mantra. Met economische groei gaan we ook alle problemen oplossen. Maar is dat ook echt zo? En kunnen we onze problemen nog wel oplossen met traditionele links/rechts blokken of ideeen die traditioneel conservatief of progressief zijn? Moeten we niet nu kijken naar oplossingen die de problemen oplossen in plaats van kijken naar problemen vanuit een bepaalde ideologie of dogma. De volgende problemen staan los van linkse of rechtse idealen. Maar lossen de problemen eenvoudig weg op. Daarvoor moeten we wel buiten ons denkkader kunnen denken. Als we dat doen zijn er zeker goede oplossingen te vinden voor onze huidige problemen.

https://www.youtube.com/watch?v=4fpKW_ijfqI

– vluchtelingenprobleem: realiseer een vrijstaat op elk continent.

– onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen

– realiseer een circulaire economie ipv een lineaire reële economie en een exponentiële financiële economie.

– Creëer een bank en een financiële sector die maatschappelijke doelen behartigd en niet parasiteert op de maatschappij. Geld en financiële middelen zijn bedoeld om de maatschappij te dienen en niet andersom.

– Stuur aan op een echte kenniseconomie. Nu selecteren we kandidaten voor banen aan op een ervaringseconomie. Werkervaring is een belangrijke competentie dan kennis. Zeker als het gaat om nieuwe kennis. Hierdoor selecteer je nieuwe inzichten weg en houd je de oude cultuur in stand. Momenteel worden de grote adviesbureaus en ingenieursbureaus (Grontmij) in Nederland overgenomen of ze staan op omvallen (Ballast Nedam). Dat heeft grotendeels te maken, met complexe projecten die aangestuurd worden door dure managers met oude gewoonten, oude werkervaring en gewoonten in een zeer competitieve markt. Het leidt tot een enorme overhead. Projecten die vele malen duurder worden en aansturen op negatieve resultaten uit het verleden. Nieuwe kennis wordt weg geselecteerd  en men blijft vasthouden aan dezelfde cultuur en fouten. Wij blijven doorgaan op de oude voet omdat we zo in dogma’s zijn gaan geloven. P&O managers blijven selecteren op werkervaring omdat werkgevers dat blijven vragen.  Het is een vorm van symptoombestrijding dat niet de oorzaken van het probleem oplost. Je hebt nl. niet meer werkervaring nodig, maar nieuwe kennis, nieuwe inzichten in een nieuwe markt die wel verandert.

– wij doen of we mannen en vrouwen gelijk behandelen. Maar in de realiteit leven we nog in volstrekt gescheiden werelden, met name op de arbeidsmarkt. We voeden onze kinderen op via zeer gescheiden rolpatronen. Meisjes worden opgevoed met zorgtaken, poppen en moeten zich zeer behoudend, conservatief opstellen. Voor meisjes is de hele buitenwereld extreem gevaarlijk en dienen meisjes beschermd opgevoed te worden. Jongetjes worden juist vrij opgevoed, met technisch taken gericht op de arbeidsmarkt dat zij later het geld moeten gaan verdienen. Voor jongetjes is oorlog spelen, status en macht belangrijk. Want dat heb je straks nodig om je te onderscheiden op de arbeidsmarkt. Meisjes worden opgevoed met beauty, verzorging, schoonheid en shoppen, want dat is nodig om na je studie je kind op te voeden en jezelf aantrekkelijk te maken op de ‘huwelijks’ markt.

– achterbank generatie houdt de ontwikkeling van kinderen tegen: Tegen deze achtergrond worden kinderen wel steeds beschermend opgevoed. Kinderen worden vaak als prinsjes en prinsesjes opgevoed. Opgroeiende kinderen mogen aan de ene kant geen fouten meer maken, wat leidt tot faalangst. Aan de andere kant worden kinderen zo beschermd opgevoed dat opgroeiende kinderen niet meer leren om fouten te maken. Alle zelf verantwoordelijkheid wordt door de ouders weggenomen. Ouders nemen de leercurve van kinderen hierdoor weg. Zo ontstaat er een achterbank generatie waar kinderen nooit meer iets leren. Alles wordt voor deze kinderen gedaan zodat kinderen heel verwend en narcistisch opgevoed worden. Ouders kunnen geen nee meer zeggen. De hierarchie tussen ouder en kind verdwijnt. Kinderen staan op een voetstuk en denken al dat ze de prins of prinses te zijn, terwijl de realiteit totaal anders werkt. In de realiteit wordt deze kinderen of depressief (de werkelijke wereld is anders dan dat ze jarenlang voorgeschoteld hebben gekregen) of ze krijgen een burn out (kinderen kunnen de eigen verantwoordelijkheid niet aan, ze zijn jarenlang opgevoed met het idee dat ze alles kregen en alles voor hun gedaan werd). Kinderen ontwikkelen hun prefrontale cortex tot dat ze ongeveer 25 jaar oud zijn. Meisjes ontwikkelen de prefrontale cortex iets eerder dan jongetjes, omdat vrouwen sneller vruchtbaar en volwassen zijn. De ontwikkeling van de prefrontale cortex is heel erg afhankelijk van leermomenten. Maar als ouders keer op keer deze leercurve belemmeren door kinderen te verwennen en nergens meer verantwoordelijk voor te stellen ontwikkelt de prefrontale cortex van deze kinderen niet en blijven deze kinderen voor altijd kinderen. Vooral rijke studerende kinderen op studentenverenigingen hebben een onderontwikkelde prefrontale cortex. Deze kinderen zijn jarenlang door de ouders op de achterbank gepamperd, waardoor de ontwikkeling van de prefrontale cortex stil is blijven staan. Je krijgt daardoor verwende, narcistische kinderen die eigenlijk heel onzeker zijn en dat willen verbloemen met zich zelf overschreeuwen bij andere corpsballen. Het massa groepseffect draagt hier ook sterk aan bij. Je wilt je niet onder doen voor de andere. Bovendien leer je makkelijk nieuwe contacten, heb je toegang tot een beter netwerk op de latere arbeidsmarkt en leer hoe je het nepotistisch systeem werkt. Heel handig als je later carrière wilt maken, zonder dat je nu heel goed hoeft te studeren. Ook hier speelt het netwerk, bestuurservaring een belangrijke rol. Kennis is niet belangrijk. Wel hoe je jezelf het best kan profileren in een groep.

– Marktwerking en concurrentie gericht op schaarste als basis voor een lineaire reële economie met een exponentiële financiële sector zorgt juist voor internationale conflicten. Een circulaire economie met gegarandeerde basisvoorzieningen lost internationale conflicten op. Je pakt het onevenredige distributiesysteem aan. Het is een gospe dat de ene kant van de wereld op termijn overlijd aan obesitas, terwijl een ander deel van de wereld overlijd aan ondervoeding of een zeer slechte kwalitatieve voedselvoorziening. Wij leven in een wereld van onbeperkte welvaart, gooien 40% procent van onze voedsel weg, omdat het niet marktconform is of dat er een ‘veilige’ houdbaarheidsdatum op staat. We hebben niet meer zo door dat er een heel werelddeel is dat erg afhankelijk is van voedsel, waarbij het onvoorstelbaar is dat voedsel weggegooid wordt of verdwijnt als biomassa voor elektriciteitsproductie. Dat systeem is nog extra wrang omdat wij ons voedsel grotendeels tegen zeer lage bodemprijzen met hoge invoerheffingen halen uit ontwikkelingslanden.

– Een ander beloningsysteem. Wat belonen we nu eigenlijk met salarissen en bonussen, maatschappelijk nuttig werk of juist niet maatschappelijk nut werk? Waarom betalen we de vuilnisman velen malen minder dan de bankier en waarom doen we dat?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s